Azië, De wereld

Myanmar // Mijn bezoek aan Bagan en Inle Lake

Na een aantal dagen door de straten van Yangon geslenterd te hebben reis ik verder naar Bagan en Inle Lake. Mijn aankomst in Bagan is een memorabele. De bus is onverwachts vroeg op bestemming en nog halfdronken van de slaap word ik uit de bus gezet. Ik sta langs een stoffig zandpaadje en heb geen idee waar ik ben. Gelukkig is er een man die me komt vragen of hij me naar een hotel kan brengen. Met zijn paard. Serieus. Zijn paard. Ik grinnik om de man zijn slechte Engels en gok dat ik dit verkeerd verstaan heb. Totdat de man voor komt rijden. Met zijn paard. Voor ik het weet heeft hij mijn tas in het rijtuigje geslingerd en hoor ik alleen nog het hoefgekletter in de stille nacht. Ik vind het hilarisch en voor de komende dagen blijkt dit, naast de fiets, een heel prettig en vaak voortkomend vervoersmiddel langs de vele tempels.

Bezoek aan Bagan

De volgende ochtend bekijk ik Bagan tijdens zonsopkomst vanaf een prachtige pagoda. Adembenemend. Een stad zo groot als Utrecht dat alleen maar bestaat uit tempels en natuur. In 1287 verlieten de bewoners de stad uit angst voor de naderende Mongolen. Omdat de stad leeg was bij aankomst hebben de Mongolen weinig hoeven vernietigen. Elke tempel heeft zijn eigen geschiedenis welke weer tot leven komt door de vele details. Een aantal dagen struin ik van tempel naar tempel en kom ik tot rust in de grote pagoda’s. Ik zie veel vrouwen en kinderen met thanaka op hun gezicht. Dit beschermt ze onder andere tegen de zon. Sommigen hebben de mooiste motieven op hun gelaten geschilderd dus ik twijfel ook geen moment wanneer een vrouw mij in haar huis uitnodigt voor een gezichtsschildering. Samen zingen en dansen we. Bagan is een vredige, kalme oase die erg prettig aanvoelt. Na fantastische dagen in deze stad die ik als een totaal andere wereld beleef waarin de tijd heeft stil gestaan reis ik verder naar Inle Lake, de volgende belofte waar ik veel over gehoord heb.

Bootje varen op Inle Lake

Het leven op het water maakt veel indruk op me. Met een bootje vaar ik geruisloos over het golvende water en af en toe leg ik aan om te eten, een markt te bezoeken of zelfs een sigaar te roken met de locals. Er zijn veel vrouwelijke sigarenmakers en ze laten vol trots zien hoe ze de sigaren in elkaar draaien. Ze hebben een collectie met honing, anijs en vanille en de vieze sigarengeur zoals ik die van vroeger ken blijft achterwege.

Vervolgens reis ik af naar Mandalay waar ook mijn Myanmar reis alweer eindigt. Een grote, drukke stad waar ik niet veel van mee krijg. Door een voedselvergiftiging zag ik meer bed, toilet en ziekenhuis dan ik ooit had durven denken. Wat ik nog wél mocht bewonderen: de U Bein Bridge. Dit is een oude teakhouten brug van 150 jaar oud en meer dan een kilometer lang. Vele locals gebruiken de brug nog dagelijks en in het water staan vissers hun vangsten binnen te halen voor die dag. Een pareltje tijdens de zonsondergang. Kijk je mee naar prachtig Myanmar?

IMG_6898

 

IMG_6918

 

IMG_6925

 

IMG_6931

 

IMG_6970

 

IMG_7028

 

IMG_7032

 

IMG_7040

 

IMG_7141

 

IMG_7147

 

IMG_7155

 

IMG_7197

 

IMG_7223

 

IMG_7233

 

IMG_7261

 

IMG_7272

 

IMG_7331

 

IMG_7313

Huiswaarts…

Na Mandalay, Bagan & Inle Lake vlieg ik terug naar huis. Mijn kennismaking met dit bijzondere land was kort, veel te kort, maar een waaraan ik warme herinneringen heb. Myanmar is een uniek stukje Azië. Authentiek en nog niet bedolven onder massa’s toeristen. Ga, nu het nog kan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *