Hartsverhalen, Inner travel

Inner Travel // Twee seconden lijm

Hij beroofde zichzelf van het leven. Of misschien was het zijn eigen traktatie op de vrijheid. Gumde zijn vraagtekens uit en verving ze door een punt.

Tijdens onze studie zaten we vaak samen in de trein. De trein die ons van A naar B bracht maar blijkbaar hem nooit thuis heeft kunnen brengen.

De wereld had nog zoveel van hem en zijn lotgenoten kunnen leren als ze maar wat aandachtiger zou luisteren. Als ze iets kalmer was geweest en niet als een hysterische peuter met aangelopen rood hoofd in hun gezicht had staan spugen dat ze hen niet kon horen.

De wereld is keihard voor dolende zielen en er zijn er té veel die breken. Daar kan geen twee seconden lijm tegenop.

17 thoughts on “Inner Travel // Twee seconden lijm

  1. Wat een mooie tekst….in de huidige maatschappij lijkt het steeds moeilijker om niet dolend te zijn. Overal mensen die aan je trekken, sociale media die de wereld van anderen mooier maken. Dichtbij jezelf blijven, wordt moeilijker gemaakt dan ooit. Hopelijk kunnen we elkaar blijven ondersteunen en versterken zodat je niet als enige uitweg ziet om niet meer te leven….

  2. Heel erg mooi geschreven. De zinnen kloppen zo mooi bij elkaar. Vooral dit eerste stuk. Heel mooi. ‘Hij beroofde zichzelf van het leven. Of misschien was het zijn eigen traktatie op de vrijheid. Gumde zijn vraagtekens uit en verving ze door een punt.’

  3. Mooi geschreven! Wel heftig om zo iets mee te maken. Het is pas in mijn omgeving ook gebeurt. Ik kende die persoon niet heel erg goed, maar ben er toch lichtelijk van ondersteboven.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *